Woda w reakcjach fizyczno-chemicznych cz. 5

Na prawach Pfeffera oparł swą teorię roztworów Van’t Hoff; podług tej teorii roztwory rozcieńczone zachowują się analogicznie dogazów,  j. tak jakby rozpuszczona  substancja w stanie gazowym wypełniała przestrzeń, zajętą przez roztwór.

W ścisłym związku z ciśnieniem osmotycznym roztworów pozostaje obniżenie temperatury krzepnięcia wody, w której rozpuszczona jest substancja, i podwyższenie temperatury wrzenia wody. jeśli substancja rozpuszczona w niej jest nielotna. Woda morska, t. j. roztwór licznych soli w wodzie zamarza w temp. -2,2°, nasycony roztwór chlorku sodowego krzepnie w -21°, a znowu temperatura wrzenia roztworu soli jest wyższa od 100 stopni  tym wyższa, im bardziej stężony jest roztwór.

Raoult (1882) wykrył zależność obniżenia temperatury krzepnięcia wzgl. podwyższenia temperatury wrzenia roztworów od stężenia cząsteczkowego roztworu. Okazało się nadto, że to obniżenie temperatury krzepnięcia dla roztworu wodnego, zawierającego mol jakiejkolwiek substancji jest stałe i wynosi 18,5 stopni, tak samo podwyższenie, które równa się 5,2 stopni.

 

Comments

  1. By Reklama