Technologia wody cz. 9

Rzeka oczyszcza się dość szybko samorzutnie, szczególnie przy współudziale algów, grzybków- Sekwana, zabierająca ścieki Paryża, jest już czysta w odległości 20 km od miasta. Tam, gdzie brak większej wody bieżącej, stosują pola irygacyjne, system zraszania. Wody ściekowe najpierw pozbywają substancji stałych, zawieszonych w nich, w specjalnie urządzonych osadnikach, do których dodaje się niekiedy wapna.

Z osadników wody dostają się na pola, przenikają przez warstwy gleby, w których substancje organiczne utleniają się przy współudziale bakterii i wegetacji roślinnej na CO2 H2O, NOsH przy tym związki azotowe, fosforowe, potasowe użyźniają glebę. Trudność tego rodzaju oczyszczania ścieków tkwi w ogromie obszarów, potrzebnych do urządzenia należycie funkcjonujących pól irygacyjnych. Pole irygacyjne Berlina obejmuje przestrzeń daleko większą niż samo miasto, wynosi 14 000 hektarów.

Dla mniejszych miast, osiedli ludzkich stosuje się system studzien. Woda ściekowa płynie przez nakryte studnie — osadniki, tam gromadzi się szlam, który w ciągu kilku tygodni gnije prawie bezwonnie na CO2 i CH4. Wodę z osadników klarowną odprowadza się do rzeki albo oczyszcza biologicznie, sączy powoli przez żwir, żużel. Podczas przejścia wody przez filtr aeroby przy dostępie powietrza utleniają odpadki organiczne na substancje bezwonne.