Technologia wody cz. 5

Zaopatrzenie osiedli ludzkich wielkich miast w dobrą wodę do picia za pomocą wodociągów, dostarczających wodę często ze znacznej odległości z gór, jak np. do Wiednia z rzek z zastosowaniem odpowiednich filtrów, niekiedy sterylizacji ozonem (Hamburg) wraz z urządzeniem kanalizacji uzdrowotniło miasta, zmniejszając rozwój wszelkich epidemii. Ważną sprawą jest dostateczny zasób wody, za wystarczającą normę uważają 100 – 150 litrów na mieszkańca i na dobę.

Na matą skalę do otrzymania wody, zdatnej do picia, używają sączków z ziemi okrzemkowej, azbestu, gliny palonej niepolewanej, gąbczastego żelaza, węgla, ale wszystkie te sączki wymagają częstego czyszczenia, sterylizowania, jeżeli mają zabezpieczać od bakterii. Najpewniej odkaża wodę dłuższe gotowanie, ale woda wtedy jest mdła, niesmaczna. Odwonić wodę najwygodniej za pomocą filtrów węglowych.

O jakości wody przekonywa analiza chemiczna i bakteriologiczna.

Jak już podaliśmy, woda do picia nie powinna zawierać więcej niż 600 mg na litr substancji mineralnych. Substancje organiczne, które ulegają łatwo utlenianiu nadmanganianem potasu, nie powinny go zużywać więcej niż 2—5 mg na litr.

Comments

  1. By Reklama