Technologia wody cz. 2

Sole wapniowe, magnezowe strącają się przy gotowaniu wody i tworzą tak zwany kamień kotłowy, z mydłem dają nierozpuszczalne związki i dlatego nie nadaje się twarda woda do prania, gdyż część mydła idzie na marne. Nie należy również zbyt twardej wody używać do gotowania jarzyn, albowiem białko roślinne np. grochu tworzy z wapnem nierozpuszczalną sól, która obniża wartość odżywczą jarzyny.

Rozróżniamy twardość ogólną, przejściową i trwałą. Twardość przejściowa zależy od kwaśnych węglanów wapnia i magnezu, trwała — od siarczanów wapnia, magnezu, chlorków, azotanów itd. Ogólna obejmuje przejściową i trwałą. Do oznaczenia stopni twardości najczęściej używamy roztworu mydła weneckiego (z oliwy), litr roztworu zawiera 10,9 gr tego mydła, i cm° jego odpowiada 1 mgr CaO, 1,4 mgr. MgO.

Twardą wodę można zmiękczyć. Twardość przejściową zmniejszamy przez gotowanie, wody, pozostawienie wprost na powietrzu na czas dłuższy (CO2 wydziela się samorzutnie, woda rzeczna posiada nieznaczną twardość przejściową), dalej przez dodatek odpowiedniej ilości wapna gaszonego, sody, ostatnia usuwa i twardość trwałą.