Chemia wody cz. 7

Dwaj Anglicy W. Nicholson i A. Carlisle stwierdzają ostatecznie 2 maja 1800, że prąd stosu elektrycznego, przechodząc przez wodę, wywiązuje wodór i tlen. Ale w tych pierwszych próbach „elektrolizy wody” spostrzeżono powstawanie substancji alkalicznych i kwaśnych, spostrzeżenie powyższe potwierdzili Cruiksbank, Brugnatelli (1801); zaczęło się utrwalać przeświadczenie o przemianie wody za sprawa prądu elektrycznego w alkalii kwas. Przypominało to wiarę w przemianę wody w ziemię przed słynnym eksperymentem Lavoisiera. Przeciw możności przeobrażenia wody w alkali czy kwas wystąpił Simon (1802), właściwym jednak pogromcą tego błędnego mniemania był Humphry Davy, twórca elektrochemii; jemu przypadła znowu rola Lavoisiera.

prawo jazdy kat b lublin

Davy wykonał szereg eksperymentów w naczyniach z różnego materiału: szkła, agatu, złota i t. d., przeświadczył się, że charakter i ilość wytworów „elektrolizy wody“ zmienia się zależnie od materiału naczynia, to skłoniło go do wniosku, że w procesie rozważanym ma się do czynienia z rozkładem naczynia. Przy zastosowaniu naczynia ze złota spostrzeżono powstanie alkali lotnego (amoniaku) i kwasu azotowego. Podług Davy’ego wytworzyć mogły się one kosztem powietrza, rozpuszczonego w wodzie.

prawo jazdy kat b lublin