Chemia wody cz. 2

Zważywszy ówczesne trudności eksperymentowania wobec niskiego stanu techniki eksperymentalnej powinniśmy mieć tym większy podziw dla dzieła Lavoisiera, im bardziej świadomi stajemy się postępu naszej wiedzy.

Eksperyment Lavoisiera dał negatywną odpowiedź na pytanie, czy woda może być źródłem innej substancji, ale oczywiście nic nie powiedział, czym jest sama woda: substancją prostą – pierwiastkiem, czy substancją złożoną – związkiem dwóch lub więcej pierwiastków?

Ścisłą pewną odpowiedź na to pytanie uzyskano nieprędko i nie od razu. Zdążano do niej po dwóch drogach, którymi w ogóle postępować można, aby dotrzeć do oznaczenia . składu substancji złożonej, a mianowicie metodą analizy i syntezy chemicznej.

OSK Lublin

Dzieje poznania składu wody dają doskonały obraz wysiłków myśli badawczej chemików. wskazują nam, jak ta myśl kroczy po drogach analizy i syntezy, wstępując raz na tę, to znowu na tamtą; zadowala się ona z początku samem stwierdzeniem rodzaju materiału, z którego zbudowana jest substancja złożona, następnie ustala stosunek wzajemny składników, słowem mamy najpierw poznanie jakościowe, w końcu ilościowe, które jedynie zapewnia ścisłość naszej wiedzy.

Pierwszym doniosłym faktem w historii odkrycia składu wody było otrzymanie jej przez H. Cavendisha w 1781 roku w reakcji spalania wodoru w tlenie, wywołanej iskrą elektryczną.

OSK Lublin