Wpisy Administratora

Synteza wody cz. 3

Jeżeli zamiast czystego tlenu weźmiemy tlen z powietrza, łatwość wybuchu się zmniejsza, temperatura wybuchu spada. Można bez obawy wybuchu łączyć wodór z tlenem, utleniać, spalać na wodę, kiedy prąd wodoru wypływa z rury niewielkim strumieniem, u wylotu zapalony gaz pali się spokojnie, temperatura zapalności sięga 590 – 600 stopni. Reakcja tworzenia się wody jest wysoce […]

Synteza wody cz. 2

Najlepiej wywołać wybuch za pomocą iskry indukcyjnej w eudiometrze. Eudiometr jest to rurka z jednego końca zatopiona, zaopatrzona w dwa druciki platynowe naprzeciwstawne, druciki służą do połączenia z cewką indukcyjną. Rurkę, wypełnioną rtęcią, zanurzamy w walcu z rtęcią, wprowadzamy do eudiometru np. 10 cm czystego tlenu i 10 cm czystego wodoru, po czym za pomocą […]

Synteza wody cz. 1

Synteza wody z pierwiastków. Wodór i tlen, pozostawione razem w naczyniu szklanym w temperaturze pokojowej, a nawet w 100 stopniach, nie łączą się przez czas bardzo długi w stopniu widocznym, w 300 stopniach daje się stwierdzić powolna reakcja tworzenia się wody. Z podwyższeniem temperatury szybkość reakcji wzrasta, wreszcie od pewnego punktu gazy łączą się na […]

Chemia wody cz. 10

Ilość wodoru, który poszedł na wytworzenie wody, wyprowadzano pośrednio, odciągając od ciężaru wody, otrzymanej w reakcji, ciężar tlenu, wynikły ze zmniejszenia się ciężaru tlenku miedzi, użytego do eksperymentu, Dumas z 19 eksperymentów wziął średnią, i ta wyniosła w odsetkach 11,13% wodoru i 88,77% tlenu; liczby te bardzo mało odchylają się od dat teoretycznych, t. j. […]

Chemia wody cz. 9

Jak stopniowo postępowała ścisłość i dokładność oznaczenia składu wody, o tym świadczy zestawienie wyników badań nad stosunkami objętościowymi składników wody. Lvoisier i Meusnier znaleźli 23 objętości wodoru na 12 objętości tlenu, Fourcroy, Vauquelin otrzymali 205,2 wodoru na 100 tlenu. W 1805 A. Humbold i J. L. Qay Lussac z okazji badali nad składem powietrza oznaczyli […]

Chemia wody cz. 8

Dla sprawdzenia słuszności swej opinii Davy eksperymentuje w naczyniu zamkniętym, z którego wypompowuje powietrze, zamiast ostatniego wtłacza wodór, w wyniku otrzymuje dowód, że woda czysta rozkłada się pod wpływem prądu na wodór i tlen, a nie przeobraża się w inne substancje; wszystkie przeciwne dotychczasowe spostrzeżenia mają swe wyjaśnienie w przemianie materii naczynia albo w zanieczyszczeniach […]

Chemia wody cz. 7

Dwaj Anglicy W. Nicholson i A. Carlisle stwierdzają ostatecznie 2 maja 1800, że prąd stosu elektrycznego, przechodząc przez wodę, wywiązuje wodór i tlen. Ale w tych pierwszych próbach „elektrolizy wody” spostrzeżono powstawanie substancji alkalicznych i kwaśnych, spostrzeżenie powyższe potwierdzili Cruiksbank, Brugnatelli (1801); zaczęło się utrwalać przeświadczenie o przemianie wody za sprawa prądu elektrycznego w alkalii […]

Chemia wody cz. 6

Eksperymentatorzy oznaczyli ciężar gazu wy wiązanego z objętości jego i ciężaru właściwego, przyrost ciężaru strużyn żelaza w rurce porcelanowej, ciężar wody zagęszczonej, która bez zmiany przeszła przez rurkę; z zestawienia dat przekonali się, że ilość wody, która znikła w eksperymencie, przechodząc przez rozżarzone żelazo, równała się ciężarowi gazu zebranego i przyrostowi ciężaru strużyn żelaznych. Taką […]

Chemia wody cz. 5

Ten sam Lavoisier podaje na posiedzeniu Akademii nauk 21 kwietnia 1784 notatkę o eksperymentach, wykonanych wespół z Meusnierem, a dowodzących „drogą rozkładu wody, że ten płyn nie jest bynajmniej substancją prostą i że istnieją liczne sposoby otrzymania w większej ilości powietrza palnego, które stanowi zasadniczy składnik jej. Analiza chemiczna może być całkowita lub częściowa: możemy […]

Chemia wody cz. 4

Dopiero po otrzymaniu wiadomości od Blagdena, asystenta Cavendisha, o eksperymentach angielskich chemików podjął Lavoisier właściwe badania nad składem wody. 24 czerwca 1783 powtórzył Lavoisier w towarzystwie I aplace’a, Le Roy’a, de Vandermonde’a i innych członków Akademii Francuskiej, wreszcie wspomnianego Blagdena eksperyment Cavendisha, o czym referował zaraz następnego dnia na posiedzeniu Akademii. Lavoisjer stwierdza wyraźnie w […]