Analiza wody cz. 5

W elektrolizie rozcieńczonego ługu sodowego czy potasowego stosujemy elektrody żelazne, prąd 12 voltowy. W tym przypadku mamy w roztworze; KOH à K + OH; pod wpływem prądu K wz. Na dąży do katody, oddaje jej swój ładunek elektryczności, przechodzi w stan metalowy i rozkłada wodę; wodoro-tlen po oddaniu ładunku swego anodzie wobec niemożności istnienia samodzielnego przeobraża się w wodę i daje tlen, i tutaj wodór i tlen wywiązują się w stosunku objętościowym 2:1.

Jasną jest rzeczą, że mamy tutaj do czynienia nic z prostą bezpośrednią analizą wody, lecz ze zjawiskiem złożonym, którego następstwem pośrednim, wtórnym jest otrzymanie wodoru i tlenu w stosunku ilościowym, jaki okazuje skład wody.

Rozkład wody pod wpływem ciepła czyli w bardzo wysokiej temperaturze zauważył w r. 1847 W. Qrove, mianowicie spostrzegł on, że kropla platyny ze stopionego drutu w płomieniu tlenowodorowym, kiedy spadła do wody wywiązała mieszaninę piorunującą czyli rozłożyła wodę. Z tego wypłynął prosty wniosek, że w tej samej temperaturze, w której powstaje, rozkłada się również woda. Zagadnienie rozkładu wody w wysokiej temperaturze wydawało się niezrozumiałe, dopóki H. Sainte Claire Deville nie wprowadził do nauki pojęcia dysocjacji termicznej, przy czym posłużył się analogią tej przemiany stanu chemicznego substancji z parowaniem.

 

Comments

  1. By Reklama

  2. By Reklama